Sene 1977 aylardan Nisan. Akdeniz Seyahat’e ait 07 EE 309 plakalı gece otobüsünde kaç kişi var
bilmiyorum ama 5 i bizdenmiş ben dahil. Diğerleri Hulusi, Ahmet, Alpay ve Nadir. Kafada bir sürü
soru işaretleri, kaygı, tedirginlik Nadir 8 dakikada bir “ yandık çıra gibi yandık” der. Bir de tekaüt bir
komando eskisi abartarak anlatıyor eğitimin zorluklarını, yok efendim iğneli tel örgülerin altından
sürünerek ilerlerken 50 cm yükseklikte mermiler atıyorlarmış !! Nasıl yani kafanı kaldırsan gittin.
Kapalıçarşı’dan bir tezgahtar arkadaşta hayatında ilk defa tatil yapmak üzere Antalya’ ya
gidiyormuş, uyuyanları ve bizi kastederek bu ne taziyeye mi gidiyoruz deyip “Dürriyemin Güyümleri
Kalaylı” diye başlıyor. O yıllarda otbüste sigara da serbest, herkes dost oldu biz Antalyalılardan
Isparta’ da ayrıldık beş kişi sabahın beşinde. Eğridir’de teslim olduk Dağ Komando Alayı’na. 120 kişi
başlayan eğitimi 93 kişi tamamlayıp komando olduk. 147/ 6 dönemi olarak. 147 yedek subay
dönemi, Altı ise komando eğitimlerinin başladığı (Kıbrıs Savaşı sonrası) dönem sayısı.
Bizim döneme kadar “gönüllüler” komando oluyormuş, geçen dönem yaralamalı kavgalar olduğu
için şifreli soruları başarıyla çözenleri komando yapmışlar. Ertesi sabah Orhan Üsteğmen “bravo
gençler iyi şifre çözüyormuşsunuz” diye bizi kutlamıştı. Çok renkli heyecanlı bir eğitim dönemi
yaşadık. O dönemi araştırmacı gazeteci Arif Zeki’nin yazmasını bekliyoruz. Eğitim dönemi için
sadece iki anımı yazmak isterim. Atış poligonuna 3 er kişi giriyorduk 585 Bülent Torun, 586 ben, 587
İrfan Uçar. Bende moral sıfır. Biri 10,10,12, diğeri 11,12,10 isabet ben 6,9,ıska. Biri THKO, biri
Ülkücü. İrfan Hocayı geçen yıl yitirdik. Bülent Başkan (MHP Çadırkaya) Allah uzun ömürler versin bu
hafta aramızda olacak. İkinci anım ise eğitim sonrası, ilk üç istediği yeri seçti bizlerde Foça, Kıbrıs,
Eğridir, Sarıkamış, Bolu ve Kayseri’ye dağıldık. Ben Eğridir’de kalanlardandım. Askerliğmizin
bitimine 3 hafta kala 1978 yazında bir Pazar günü ben Nizamiye nöbeti tutarken Isparta yakınında
büyük bir orman yangını çıktı. Bütün birlik muvazzaflar , erler olay yerine gönderildi. Aşir Paşa’da
görev nedeni ile Eğridir dışında idi. Ankara’dan gelen teleks emri ile Asteğmen M.Ünvan ATLI bir
günlüğüne de olsa Alay Komutanı oldu. Mertgün Binbaşı Salı günü beni kutladı bu okul tarihinde bir
ilk demişti.
Yıllar geçti, henüz sosyal medya iletişim pek yok. Bizim Kıdemli Tuğrul ve Ahmet Dalsilah, Ahmet
Solak, Süheyl ve Recep içinde olduğu ekip 2000 yılında 2 ayda 74 arkadaşımıza ulaştı ve 63 ü nü
askerlik başlangıç yerimiz Egridir’ de bir araya getirdiler. O tarihte 3 arkadaşımızın vefatını da
öğrenmiş olduk. Temmuz 2000 de ilk toplantımıza Sevgili komutanlarımızdan Nevzat Çakır, Nurtay
Yatman ve Tayfur Karakayalılar da şereflendirmişlerdi.
2002 yılı 25 yıldı. O tarihten beri 5 yılda bir Eğridir’de toplanıyoruz, hem de değerli dönem
komutanlarımızla birlikte. Ara yıllarda da yöresel gezilerimiz oluyor. Yüzbaşı Nevzat komutanımız (
O zamanki rütbesi) Muvazzaflarda bile böyle yoğun dayanışma ve görüşme olmadığını ifade ediyor.
Devrimcisi, Ülkücüsü, Hacısı, Deisti tüm arkadaşlar gençliğimizi yaşıyoruz. İyi günde de kötü günde
de. Bu arada kayıp sayımız hızla artmaya başladı, 13 oldu onlara Allahtan rahmet diliyoruz
Bazı arkadaşlar uçağa binemeyecek kadar hafif kilo aldılar. Geçen ay Datça’da toplanan grubumuza
bu hafta Beyoğlu’n dan selam vereceğiz. Yitirdiğimiz arkadaşlar ve komutanlarımız için saygı duruşu
ardından, Melahat Pars öğrencisi Sevgili Orhan’ın iki segah şarkısı ve görüntülü aramalarla
(teknoloji güzel) Türkiye’nin her yerine bağlanıp, arkadaşlarla görüntülü görüşeceğiz.
Arkadaşlardan ricam 2027 ellinci yılımız olacak “amman ölmeyin” hep birlikte kutlayalım.
Her Türk gencine başarılı ve sağlıklı askerlikler diliyorum. Bu gün bireysel duygusal anılarımı
paylaştım sizlerle.
“Ayaş Yollarını aştımda geldim, boyunu boyuma ölçtüm de geldim.”
Sevgiler
M. Ünvan ATLI
