Senelerdir Pelitköy bahçelerimizde göremediğimiz, bölgenin yaramazlarından Anadolu Sincabı olarak bildiğimiz kemirici türü ziyaret etmek istedim. Sabah erken saatlerden itibaren hava sıcaktı ve evden çıkmam öğle saatlerini buldu.
Kısacası Anadolu Sincaplarının uyku saatlerine rastladım.

Saatler süren bekleyiş ve kovalamaca sonrasında tek birey bu garip pozda objektifime birkaç saniye baktı ve asırlık zeytin ağaçları oyuklarında ki yuvasına daldı.

Öğrendiğim kadarıyla bu sene yavruların çok sık görüldüğü ve sayılarının oldukça yüksek olduğu. Anadolu Sincabı tehlike altındaki türler arasında olduğundan bu haber oldukça sevindirici. Vücudu 25.5 cm’ye ulaşır, toplam ağırlıkları en fazla 430 grama kadardır. Kabarık kuyruk, uçlarında püsküllü kısa kulaklar Özellikle Ocak, Nisan ve Temmuz aylarında üredikleri ve son on yılda bireylerin kantitatif olarak % 20 oranında azaldığı bilinmektedir. Bunun nedeni, gıda üretimi, ormansızlaşma ve iklim değişikliği gösterilmektedir.

Bu haberi duyunca; kış yavrularını görmek fotoğraflarını çekmek şart oldu.Sabah erken saatlerde gene yerlerde yatmak, sabırla beklemek gerekiyor.

Doğa bazen insanı düzinelerce, bazen tek, bazen de tek kare yakalmadan eli boş eve gönderiyor.

Rıdvan Ertuğ’dan notlar 2  – Bu sabah erkenden zeytinliklere gittim ve varlığıma alışmaları için yaklaşık 1 saat oturarak sesizce bekledim. Asırlık zeytin ağaçları kovuklarında yaşadıkları yuvalarına kaçtılar.Oyuklardan önce tek gözle sonra kafalarını çıkartarak benim her hareketimi izlediler. Uzaktan bakınca fark etmek imkansız doğa kendi içinde kamuflaja sahip. Bu sene yavrusu olduğunu tahmin ettiğim oyuktan kafasını çıkartıp bakışı objektifime böyle yansıdı. Yaklaşık 5 m mesafeden deklanşör sesine alışmaya çalıştılar. Seçtiğim 2 kareyi sizlerle paylaşıyor iyi pazarlar diliyorum. Selam ve sevgilerimle.

Rıdvan Kemal ERTUĞ