Ertuğ’un Bradgate Park gözlemi!

Dün sabah Bradgate Park’ın doğal güzelliklerini keşfederek dolu dolu bir 3,5 saat geçirdim. Yavru bir alageyik, annesinin biraz gerisinde kalıp merakla beni izliyordu; bu ürkek ama aynı zamanda meraklı ve sevimli yaratıklar, ani hareket yapmadığınız sürece sizi dakikalarca kendi ortamlarından izleyebiliyorlar. Her adımda, bu manzaranın sessiz ihtişamını yansıtan anları yakalamaya çalıştım. Yürürken sonbahar yapraklarının çıkardığı yumuşak hışırtı, sabahın erken saatlerindeki yumuşak ışık ve günlük hayatını sürdüren yaban hayatı bana huzur verdi. Umuyorum, paylaştığım fotoğraflar Bradgate Park’ın bana getirdiği huzuru ve ilhamı sizlere de bir nebze yansıtabilir. Hepimizin günlük mücadelelerimizden sıyrılıp doğada zamansız bir kaçışa ihtiyacı var. Güzel bir gün dileklerimle.

 Yaban hayatı fotoğrafçılığında her deklanşör sesi bir kısa hikaye anlatır, bu benim için de geçerlidir. Binlerce çektiğim fotoğraf karesine seneler sonra bile baksam, o anı olduğu gibi hatırlar, yeniden yaşarım. Dün ise farklı ve unutulmaz bir tecrübe yaşadım. Yukarıda paylaştığım fotoğraf karesinden tahmin edeceğiniz gibi! O ürpertici bakışla karşılaştığımda, dakikalar nasıl geçti anlayamadım ama üç kez deklanşöre bastım. 2,5 metre uzunluğunda, genellikle 200 ila 300 kilogram ağırlığındaki kızıl geyiklerin erkekleri ve haremlerinin arasında, özellikle sonbahar aylarında, daima güvenli bir mesafede dururum. Yetişkin bir erkek geyikle grubu arasında kalmamanın öneminin farkındayım. Devasa bir erkek kızıl geyik size yaklaştığında, ani hareketlerden kaçınarak yavaşça ve sakin bir şekilde geri çekilmek en iyisidir. Bu değerli bilgileri, Bradgate Park’ın uzman koruyucularıyla dostluk kurdukça öğrendim. Dün sabah, araba parkına geri dönerken tepeden aşağıya baktım ve en az on fotoğrafçının, haremleriyle birlikte birkaç kızıl geyik grubunu görüntülediğini gördüm. Yaklaşık 25 metre mesafedeki yaşlı meşe ağacının etrafındaki çitin arkasında güvenli birkaç kare çekme fikri aklıma geldi. Aşağı inerken sağımda aniden iki erkek kızıl geyik belirdi; aynı anda aşağıdan bana doğru yaklaşan iki grubu fark ettim. İki geyiğin haremlerine doğru yönelmesini bekleyerek hareketsiz kaldım. Yaklaşık 2 dakikalık bekleme sonrasında yürüyüşüme devam ettiğimde, kendimi güçlü bir erkek kızıl geyikle göz göze buldum; yoğun bakışları vizörümden sadece 10 metre ötede, her iki gözüde doğrudan bana kilitlenmişti. O birkaç dakika nasıl geçti, hiç bilmiyorum. Ancak üç kare çektim ve o etkileyici bakışı unutmamak adına yakın planda yakalamak istedim.Yukarıda paylaştığım fotoğraf karesi, Bradgate Park ziyaretimden aklımda unutulmaz bir anı olarak kalacağı kesin.

Kuzgun (Corvus corax) ve Kara Karga (Corvus corone) – Kuzgunlar ve kara kargalar, Corvidae familyasında yer alan ve son derece zeki kuşlardır. Özellikle zeka düzeyleri, kuşlar arasında oldukça dikkat çeker. Her iki tür de sadece Türkiye’de değil, dünya genelinde farklı ortamlarda yaşayan, uyum yetenekleri çok yüksek olan kuşlardır.Kuzgunlar ve kara kargalar, sadece fiziksel özellikleriyle değil, zekâları ve davranış biçimleriyle de hayranlık uyandıran kuşlardır. Bu nedenle, zekâlarını küçümsemek yerine, onların doğadaki uyum kabiliyetlerini ve problem çözme yeteneklerini daha iyi anlamaya çalışmak gerekir.

Zeka ve Davranışlar: Kuş beyinli olarak nitelendirilen bu türler aslında oldukça zeki olup, insanlara “aptal” gibi bir imaj vermek oldukça yanlıştır. Özellikle Kuzgun, bu zekasını çeşitli şekilde gösterir. Örneğin, Kuzgunlar alet kullanabilir, karmaşık problemleri çözebilir ve sosyal etkileşimlerde oldukça gelişmiş stratejiler sergiler. Doğal yaşamda besin arayışı, yuva yapımı ve hatta diğer hayvanlarla olan etkileşimleri zekâlarını en çok gösteren alanlardır.

Kuzgunlar, insanlara göre çok daha zeki olup, bazı durumlarda sınırlı düşünme biçimleri ve hafıza testlerinde bile başarılar gösterdikleri gözlemlenmiştir. Bu nedenle, sadece “kuş beyinli” ifadesi ile bu kuşları küçümsemek büyük bir yanlış olur. Türkiye’de bu kuşların zekâsını en çok yansıtan örneklerden biri, Kuzgunların, kırsal alanlarda çeşitli engelleri aşmak için nasıl stratejik davranarak ekmek kırıntılarını bir araya getirdikleri gözlemleridir.

R K Ertuğ